Als jouw baby ook een ‘slechte slaper’ is, klinkt dit vast heel bekend:

“Wacht even, ze is toch al 9 maanden?” “Ja.”

“…en hoe vaak wordt ze nog wakker?” “Zo’n 3-5 keer? Ik hou het niet meer bij.”

Vrijwel altijd gevolgd door een mening of ongevraagd advies.

“Ja, daarom heb ik dus slaaptraining gedaan.”
“Je moet haar gewoon op haar eigen kamer leggen, dan slaapt ze wel door.”
“Ze ruikt je melk, daarom wil ze zo vaak wat van je.”
“Nu zou ze écht wel moeten kunnen (door)slapen in haar eigen bedje.”
“het is gewoon een kwestie van oefenen en volhouden.”

Ik hoor dit zo vaak dat ik er niet eens meer op reageer. Als iemand vraagt hoe mijn nacht was antwoord ik meestal “goed hoor, voor een nacht met een baby” en een poging tot een glimlach. Uiteraard slapen veel baby’s om me heen wél als een roosje. Heb ik weer.

Toen ik op het consultatiebureau aangaf hoe onze nachten gingen kwam ik meteen in aanmerking voor een slaaptraject. Slaaptraject. Blijkbaar vinden ze dit abnormaal gedrag. Hun adviezen veranderden niets.

“Is mijn baby stuk? Waarom heb ik zo’n slechte slaper? Doe ik iets verkeerd?”

Hallo twijfels. Voeg daar het slaapgebrek en wat mamahormonen aan toe en twijfels worden onzekerheid, gepieker en de zoveelste wanhopige google zoektocht tussen 3 en 5 ’s ochtends door mijn tranen heen. Och, slapen doe ik toch al genoeg.

De gemiddelde baby

In de voorbeeldschema’s staat een laatste voeding om 19:00 en de eerste pas weer om 7:00. En volgens de boekjes moet een gemiddelde baby vanaf 6 maanden een hele nacht zonder voeding kunnen, en ook nog eens braaf het klokje rond slapen. Er staat soms bij dat sommige baby’s nog wat vaker hulp en/ of voeding willen. Met andere woorden: dat is een minderheid.

Maar is mijn baby dan echt zo’n slechte slaper? Wat is eigenlijk abnormaal of slecht slapen voor een baby?

Variatie is normaal

De Gemiddelde Baby bestaat niet. En dat is precies waarom schema’s doorgaans alleen maar tegenwerken en stress opleveren: ze zijn gebaseerd op een gemiddelde. Maar elke baby is anders en de variatie is enorm! Baby’s slapen in het eerste jaar gemiddeld tussen de 10 en 19 uur (bijna het dubbele!) per etmaal. Maar als we ergens een gemiddelde van 18 uur tegenkomen en jouw kleintje slaapt ‘maar’ 16 uur, dan ga je twijfelen. Vergeleken met zulke cijfers lijkt je baby een slechte slaper.

Daarnaast is een baby een heel jaar lang baby, terwijl veel onderzoek alleen maar over pasgeborenen gaan. We kunnen ons zo enorm alleen voelen door al die harde oordelen en oneerlijke informatie die soms zelfs door artsen en consultatiebureaus gedeeld wordt. Als ik deze informatie met cliënten of andere mama’s in mijn omgeving deel, hoor ik meestal veel herkenning en opluchting dat ik het eerlijk deel, en dat hun baby ook zo en zo (niet) slaapt.

Nachtslaap

In de nacht slapen de meeste baby’s tussen de 8 en 11 uur in totaal. Maar let op, dat is niet het aantal aaneengesloten uren slaap. Nachtvoedingen zijn normaal, net als wakker worden en troost nodig hebben, of periodes waarin ze elke nacht uren klaarwakker zijn. Maar dat lees je nergens.

Tips voor de ‘slechte slapers’

Oef. We doen dus niets verkeerd, onze baby’s zijn niet stuk en we hoeven dus ook niets te veranderen. Tips en lijstjes over babyslaap vind je overal en die heb je met zo’n baby vast al tig keer naar je hoofd gegooid gekregen. Hier is ander advies:

Zolang je probeert (met de nadruk op probeert!) de signalen van je kindje te begrijpen en te volgen, zit je goed. In slaap wiegen? Prima. Veilig samen slapen? Dat doet de grote meerderheid van de mensheid. Juist wél een strak een schema volgen omdat dat jullie nachten verbetert? Ook goed. Doe wat werkt voor jou en jouw kindje. Het is geen wetenschap, en het zijn uiteindelijk allemaal fases. We komen er pas achter door dingen te proberen, ‘fouten te maken’ en onderweg met onze baby’s uit te vinden wat voor nu goed werkt. Het hoeft niet perfect. En onthoud: je bent niet alleen.